Wtorek, 18 grudnia 2018. Imieniny Bogusława, Gracjana, Laury

Wspominamy tych, którzy odeszli

2018-11-01 08:01:50 (ost. akt: 2018-11-01 08:32:20)
zdjęcie jest tylko ilustracją do tekstu

zdjęcie jest tylko ilustracją do tekstu

Autor zdjęcia: pixabay

Wspominamy osoby, które zmarły od października 2017 roku do października tego roku. Nigdy nie jest odpowiedni czas na śmierć, dlatego każda strata tak bardziej boli.

STYCZEŃ
Marianna Kunikowska


Marianna Kunikowska - prezes olsztyńskiego stowarzyszenia Amazonki


Zmarła 30 stycznia w wieku 71 lat. Od końca lat 90. wspierała osoby chorujące na nowotwory, szczególnie kobiety walczące z rakiem piersi. Od lat edukowała kobiety, by korzystały z badań profilaktycznych. Pomagała, choć sama walczyła z chorobą. Prezesem Olsztyńskiego Towarzystwa Amazonek była od 2000 roku. Mimo czterech operacji serca i chorobie onkologicznej, przez lata nie zwalniała tempa. Prowadziła prelekcje dla młodzieży, wykłady dla amazonek, warsztaty. Nie była prezeską, a kobietą wspierającą inne w chorobie. Odwiedzała chore pacjentki na oddziałach onkologicznych. Była też współtwórczynią informatora „Zdążyć przed rakiem” i co roku współorganizowała „Marsz Różowej Wstążki”.

MARZEC
Wacław Kapusto




Zmarł 19 marca w Olsztynie, fotografik. Miał 92 lata. Urodził się w Bujwidzach niedaleko Wilna 29 lipca 1925 roku. Fotoreporter „Głosu Olsztyńskiego”, tygodnika ilustrowanego „Panorama Północy” i „Warmii i Mazur”. Mistrz zdjęć reportażowych. Portretował ludzi świata kultury takich jak Zbyszek Cybulski, Zbigniew Herbert czy Melchior Wańkowicz, ale i król Mazurów Karol Małłek czy leśniczy z Prania Stanisław Popowski. W Łańsku fotografował najważniejsze persony świata polityki lat 60 i 70. Był najpogodniejszym z fotoreporterów.



KWIECIEŃ
Tadeusz Podlecki


Zmarł 14 kwietnia w Olsztynie, miał 85 lat. Pilot doświadczalny i instruktor samolotowy. Urodził się 10 listopada 1932 roku w Łucku. Latał na wielu typach samolotów wojskowych i cywilnych. Pracował w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu, gdzie oblatywał między innymi prototyp M-15, nazywanego „Belphegorem”. Ale jego „samolotem życia” był M-18 „Dromader” na którym przeszkolił wielu pilotów w Polsce i na świecie, najwięcej w Ameryce Łacińskiej. Brał udział w akcjach agrolotniczych i geofizycznych w Afryce.



Tadeusz Willan



Zmarł 17 kwietnia w Olsztynie. Miał 85 lat. Dziennikarz, redaktor, tłumacz literatury niemieckiej, przewodniczący Stowarzyszenia Mazurskiego, prezes oddziału olsztyńskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy RP. Urodził się 15 października 1932 roku w Krutyni. Dziennikarz „Głosu Olsztyńskiego” i „Gazety Olsztyńskiej” , od 1977 roku do 1990 roku redaktor naczelny pisma „Warmia i Mazury”. W 1990 roku założył Stowarzyszenie Mazurskie. Jego artykuły w „Gazecie Olsztyńskiej” o gdańskim Telefonie Zaufania zainspirowały założenie w 1974 roku olsztyński odpowiednik tej organizacji.

MAJ
Antoni Kołakowski




Zmarł 24 maja w wieku 68 lat. Przez wiele lat był ordynatorem Oddziału Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej i zastępcą dyrektora ds. lecznictwa Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego. Antoni Kołakowski urodził się w 1950 roku w Olsztynie. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Białymstoku. Staż podyplomowy odbył w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Olsztynie, po czym związał z nim życie zawodowe i rozpoczął pracę na oddziale ortopedii. Od 1995 roku pełnił funkcję naczelnego lekarza Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego. Antoni Kołakowski był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Złotą Odznaką „Zasłużonym dla Warmii i Mazur".

CZERWIEC
Krzysztof Salczyński




Wieloletni dyrektor Zespołu Szkół Elektronicznych i Telekomunikacyjnych w Olsztynie. Zmarł 29 czerwca. Miał 64 lata. Pracował w szkole od momentu jej założenia w 1977 roku, z czego ponad 25 lat na stanowisku dyrektora. Uczył matematyki, ale jego prawdziwą pasją była fotografia, więc zakładał fotograficzne kółka i zorganizował pracownię.
— Był świetnym pedagogiem, dyrektorem, człowiekiem — mówili o nim jego uczniowie. — Najlepszy nauczyciel, pedagog, dyrektor... człowiek. Na jego nagrobku napisano — matematyk marzyciel.

LIPIEC
Wiesław Niesiobędzki




Zmarł 16 lipca w Iławie. Miał 71 lat. Poeta, historyk i regionalista, bibliotekarz, żeglarz. Urodził się w Goryniu pod Iławą 8 grudnia 1946 roku. Absolwent historii UMK w Toruniu ze specjalizacją archiwistyka. Popularyzator twórczości Edwarda Stachury z którym się przyjaźnił, twórca licznych wspomnień o nim i wierszy. Autor kilku tomów poetyckich oraz książek historyczno-literackich o Pojezierzu Iławskim. Od 1975 r. przez 20 lat dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Iławie im. Edwarda Stachury.

SIERPIEŃ
Janusz Hochleitner


Janusz Hochleinter


Zmarł 4 sierpnia. Miał 52 lata. Prof. UWM, nauczyciel akademicki, pracownik Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, wicedyrektor Muzeum Zamkowego w Malborku. Urodził się w 1966 r. w Pasłęku. Od 1976 r. mieszkał w Elblągu, tu też ukończył szkołę średnią. Studiował historię na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie uzyskał tytuł doktora w 1994 r. Od 1998 r. był redaktorem naczelnym rocznika Akcji Katolickiej Diecezji Elbląskiej pt. „Akcja”.


WRZESIEŃ
Alicja Szymankiewicz




Zmarła 4 września w Chicago, została pochowana na cmentarzu w Dywitach. Miała 57 lat. Absolwentka III LO w Olsztynie, studium teatralnego w Trójmieście. Aktorka, wokalistka, animatorka polonijnego życia kulturalnego. W latach 1990-97 aktorka Teatru Jaracza w Olsztynie, zwyciężczyni Plebiscytu na Teatralną Kreację Roku w 1993, 1997. Do Chicago przyjechała w listopadzie 1998 r. Od razu włączyła się życie organizacyjne, kulturalne i artystyczne Polonii. Stworzyła nową na gruncie polonijnym scenę Teatr przy Stoliku. Tłumaczenia sztuk autorów z całego świata wzbogacały życie intelektualne mieszkających w Chicago Polaków. Na pogrzebie w Olsztynie żegnała ją m.in. jej klasa z III LO.

WRZESIEŃ
Wojciech Stefan Budzyński




Zmarł 6 września. Miał 70 lat. Profesor dr hab. dr h.c. multi, naukowiec i wychowawca wielu pokoleń młodzieży akademickiej. Urodził się w 1948 r. w Guźlinie na Kujawach. W 1971 r. skończył studia rolnicze na Wydziale Rolniczym ART w Olsztynie. Od ukończenia studiów pracował nieprzerwanie w macierzystej uczelni. Stworzył naukową szkołę badań nad m.in. efektywnością rolniczą, nazywaną szkołą Budzyńskiego. Od Warmińsko-Mazurskiego Klub Biznesu otrzymał tytuł Osobowość Roku Warmii i Mazur. Dwukrotnie został wydziałowym Belfrem Roku. Profesor był znany w świecie naukowym nie tylko z powodu publikacji, ale także z powodu świetnych ripost.


Joanna Sosnowska




Zmarła 17 września w Wielkiej Brytanii. Miała 50 lat. W połowie lat 90. była współzałożycielką i prezesem Stowarzyszenia "Centrum Pomocy Rodzinie" w Olsztynie zajmującego się m.in. pomocą samotnym matkom i ofiarom domowej przemocy. Była posłanką na Sejm Warmii i Mazur (1997–2005) oraz olsztyńską radną (2006–2010). Jej kariera polityczna rozpoczęła się latach 90., kiedy wstąpiła do Socjaldemokracji. W wyborach samorządowych w 2006 r. uzyskała mandat radnej w Olsztynie, kandydując z listy Lewicy i Demokratów. W kolejnych wyborach z ramienia SLD startowała do rady miasta, jednak bez powodzenia. W 2015 ponownie startowała do Sejmu z listy Zjednoczonej Lewicy.



Aleksander Kubiak



Zmarł 19 września. Doktor inżynier, prodziekan Wydziału Nauki o Żywności UWM (rozpoczął kadencję w 2016 r.), wieloletni nauczyciel akademicki, ekspert w zakresie techniki procesowej i inżynierii produktu. Był absolwentem Politechniki Warszawskiej.
Twórca dualnego kierunku Food Engineering, którego absolwenci otrzymują dwa dyplomy: ukończenia studiów magisterskich UWM oraz Uniwersytetu Nauk Stosowanych w Offenburgu. Otrzymał tytuł wydziałowego Belfra Roku. Społeczność akademicka ceniła jego bezinteresowną życzliwość wobec świata i ludzi.




PAŹDZIERNIK
Grzegorz Białuński




Zmarł 16 października w Olsztynie. Miał 51 lat. Urodził się w 1967 roku w Giżycku. Był absolwentem historii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pprof. dr hab. prorektor ds. kadr UWM. Z wykształcenia był historykiem, ale jego zainteresowania i obszary badań były znaczenie szersze. Z czasem zajął się historią prawa. Był świetnym naukowcem i sprawnym organizatorem. Jest wspominany przez współpracowników i studentów jako człowiek wysokiej klasy i kultury. "Na egzaminie zawsze się wita, gdy nie zaliczysz, mówi, że mu przykro i że następnym razem się uda, podaje rękę, zawsze w garniturze. Jako promotor bez zarzutu. Pomoże, doradzi."

Stanisław Łaniec



Zmarł 12 października. Miał 84 lata. Urodził się na Grodzieńszczyźnie w 1934 r. Ukończył studia I stopnia w Instytucie Nauczycielskim z polskim językiem wykładowym w Nowej Wilejce. Do Polski przyjechał w 1957 r. Pracował m.in. w Technikum Kolejowym w Olsztynie i wtedy napisał pracę o konspiracji polskich kolejarzy w zaborze rosyjskim. W latach 1995-2003 był kierownikiem Katedry Historii Polski i Powszechnej XIX Wieku w Instytucie Historii WSP, a później UWM w Olsztynie.
Ostatnie dwa lata przed emeryturą przepracował w Katedrze Literatury Współczesnej i Dziennikarstwa UWM. Wzruszał studentów opowieściami o rodzinnych kresach.

Adam Seroka

Zmarł 16 października w Olsztynie szybownik, zdobywca srebrnej odznaki szybowcowej. Miał 73 lata. Urodził się 28 lipca 1944 roku w Borowinie Starozamojskiej. Koleżanki i koledzy z Klubu Seniorów Lotnictwa wspominają Adama Serokę jako człowieka o wielkim sercu, niezwykle wrażliwego i życzliwego. Jego koleżeńskość i chęć niesienia pomocy była wzorem do naśladowania. Zawsze można było na niego liczyć.


Andrzej Kozicz


Andrzej Kozicz


Zmarł 19 października w Wałczu, gdzie by na konsultacjach reprezentacji Polski. Miał 62 lata. Przez wiele lat kajakarz Sokoła Ostróda, następnie trener i prezes w Ostródzkim Klubie Sportowym Sokół. Ostatnio przewodniczący komisji rewizyjnej Polskiego Związku Kajakowego. Przygodę z kajakarstwem rozpoczął jako zawodnik ostródzkiego Sokoła. Występował też w bydgoskich klubach Zawiszy i Astorii. Był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i reprezentantem kraju w kajakarstwie. Od wielu lat jako trener, a później prezes pracował w Sokole Ostróda. Spod jego ręki wyszło wielu medalistów mistrzostw Polski, jego podopieczni byli reprezentantami kraju.


Eugenia Dudzik




Zmarła 22 października w Olsztynie. Miała 92 lata. W 1995 roku założyła w Olsztynie pierwszy na Warmii i Mazurach Uniwersytet Trzeciego Wieku i prowadziła go przez 11 lat. Była członkiem Klubu Plastyka Amatora „Sąsiedzi” w Olsztynie. Zajmowała się malarstwem olejnym i pastelowym. Była bardzo lubiana przez swoich uczniów, którzy, sami już na emeryturze, przychodzili na jej urodziny. Cenili ją także studenci UTW. Miała wizję, była świetną organizatorką, stawiała na rozwój każdej osoby. Miała otwarte serce dal wszystkich.



Zebrali: MLB,bb, mzg, ap, kjm, materiały prasowe

Polub nas na Facebooku:

Komentarze (5) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Zacznij od: najciekawszych najstarszych najnowszych

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

  1. Magnet #2615096 | 148.75.*.* 2 lis 2018 04:35

    A gdzie Andrzej Biedrzycki i Piotr Koczan

    ! - + odpowiedz na ten komentarz

  2. Wolf #2614899 | 83.6.*.* 1 lis 2018 18:56

    Szkoda że tylko 1 listopada tak mocno pamiętajmy ludzi którzy odeszli,a co przez cały rok czy o nich pamiętaliśmy? Który był tak sumienny i zapalił choć jednego znicza a choćby idąc na spacer,do sklepu.Pamiętajmy zawsze a nie tylko 1 listopada.

    Ocena komentarza: warty uwagi (2) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  3. jadwiga #2614724 | 178.235.*.* 1 lis 2018 13:47

    Byłam ucznnicą Pani Eugenii w I LIceum , spotykałam Panią Eugenię często na ulicy Ona zawsze pamietała swoich uczniów...Tacy LUdzie powinni żyć wiecznie....

    Ocena komentarza: warty uwagi (4) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  4. Ku pamięci #2614670 | 83.9.*.* 1 lis 2018 11:20

    Odeszli kochani , czasem zapomniani , w milczeniu bez skargi , bez jednej łzy ,jak żołnierze na los swój skazani , na wieczność , ich pamięć to My. Niech wiatr zanuci pieśń na Ich cześć, niech liść zaszeleści tego dnia memento , niech poniosą przestworza tę wieść , że to Ich Święto. Cichutko płoną lampki i znicze , migają w kwiatach chryzantem cienie , żal łzy wyciska i rani oblicze ,takie jest nasze przeznaczenie. Niech wiatr zaszumi pieśń na ich cześć ,niech liść zaszeleści od łez memento , niech uniesie w przestworza tę wieść , że to Ich Święto.

    Ocena komentarza: warty uwagi (1) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  5. Stomil #2614614 | 88.156.*.* 1 lis 2018 09:16

    Andrzej Biedrzycki (*)

    Ocena komentarza: warty uwagi (2) ! - + odpowiedz na ten komentarz

Pokaż wszystkie komentarze (5)

Zagraj w GRY.wm.pl

  • Goodgame Empire
  • Goodgame Big Farm
  • Goodgame Poker
  • Shadow Kings - The Dark Ages